Pranayama

3. BÖLÜM
ENTEGRE BİLGİYE OLAN İHTİYAÇ

İçsel İtki

Dünya, göründüğü gibi, gerçekte eksik bulunur, ve bu nedenle gerçek değildir. Bu nedenle, daha üst Işık'a ihtiyaç vardır.

"Bilindiğinde, herşeyin bilindiği Bu nedir?"--Mund. Up. 1.1.3.

"Onunla, Duyulmaz duyulur hale gelir, Düşünülemez düşünme haline gelir, Anlaşılamaz anlaşılır hale gelir"--Chh.Up., VI.1.3.

Tek Şey'in bilgisi yoluyla herşeyin bilgisi(-ne sahip olma), herşeyin bu Tek Şey'den yapıldığını ima eder. Doğru tespit edilmesi gerekli olan nesnelerin gerçekte, farklı doğalardan olduğuyla ilgili yanlış kanı, varlıkların daimi çokluğu zannını ve varolması gereken herşeyin tamamen yakalanmasına duyulan tutkuya yapışmasından dolayı ortaya çıkan iğrenme ile işaret edilir. Zekanın gelişimi, bireyi varoluşun tamlığını tek bir anda kavrama itkisine yol açmaktadır. Bu yapıcı itki özde vardır ve hem dürtüsel akıl hem de bilimsel zekada etkin olarak aktiftir. Birey sınırlılık, doğum, değişim, düşüş ve ölümün mükemmelliyetsizlikleri ile karakterize edilen bir şuur-merkezidir. Düşünce nesnelleşmiş şuurdur. Nesnelleşme ne kadar büyük olursa, cehaletin yoğunluğu o kadar fazla olacaktır ve çekilen acı da o kadar akut olacaktır.

Gerçek, engelleyici psikolojik gelişimler olan içsel enstrümanlardan dolayı, Gerçek olarak parlamaz. Bu sınırlayıcı enstrümanların bariyerini geçmek, kişiyi daha engin bir gerçekliğe, daha büyük bir özgürlüğe ve daha dolu bir yaşama yönlendirir gibidir. Her varlıkta, her zaman, her şeyi bilmeye, her şey üzerinde hakimiyet kurmaya ve en üstün mutluluğa karşı duyulan ortak bir arzu-itkisi vardır. Upanişad'lardaki çeşitliliğin kavranmasının kişisel-yıkıma götüren yol olmasıyla ilgili ifadeler, Ölümsüzlüğün yüce durumunda olan Birliğin algılanmasının yüce teşvikiyle donatılmaktadır. Engellemeye çalışan bireysel özleme rağmen, kavrayışın her bir biçimi varoluşun bölünmezliğinin tanınmasına doğru hareket etmekte olan algılanamaz bir güçle itilerek ve kişi kendini bunun deneyiminin merkezinde bularak akar. Yaşayan her bir varlığın isteği mutluluk dolu ebedi yaşama sahip olarak huzura ermektir ve isteği bundan daha azı değildir. Fenomenel yaşamın kederi, çeşitliliğin gerçek olduğuyla ilgili yanlış zandan ortaya çıkan ilişkisel yaşamda köklenmiştir. Ebedi yaşamın uçsuz bucaksızlığının neşesi, bireysel yaşam ağacını bütünsel bilgelik baltasıyla kökünden kesmekte yatmaktadır. Ruhun yürüyüşü yanlıştan doğruya doğrudur, görünürden gerçeğe doğrudur, gölgeden ışığa doğrudur, faniden her zaman dayanana doğrudur.

"Beni, gerçek olmayandan Gerçek'e, karanlıktan Işık'a, ölümden Ölümsüzlüğe yönlendir." --Brih. Up., 1.3.28.

Herkes, ebediyete kadar mükemmel hale gelebilme çabasının genel karakteri ile işaretlidir. Bu Ebedi Varlık, en üstün Gerçek'tir. Bu, herşeyin yaşam Amacıdır. Upanişad'lar Gerçeklik'in bütünsel bilgisine olan ihtiyacın yüzlerce yolunun altını çizmektedir. Atman bilgisine eş ya da daha üstün hiç bir şey yoktur. Atmalabhat na param vidyate.

"Kötülükten yoksun olan, bozulmayan, ölümsüz olan, kedersiz olan, acıkmayan, susamayan, arzusu Gerçek olan, isteği Gerçek olan bu Atman, --Bu'nun peşinden gidilmelidir, Bu bilinmelidir. Bu Atman'ı bilen ve farkına varan kişi tüm dünyaları ve tüm arzuları elde eder."--Chh. Up. VIII.7.1.

"Bunu, Brahman'ı bil."--Tait.Up., III.1.

"Bu'nun bilgisi için, kişi elinde yakıtla sadece, metinleri öğrenmiş olan ve Brahman'la bir olan ruhsal öğretmene gitmelidir." --Mund. Up., 1. 2. 12.