Diyelim ki kalabalık bir ofiste, yazıp bitirmeniz gereken çok önemli bir mektup var. Kalabalık ve çevrenizdeki sesler sizi rahatsız etmiyorsa, hatta bu sesleri duymuyorsanız, bu seslere tepki göstermiyorsanız, tıpkı bir mağarada tek başınıza huzur içinde oturuyormuş gibi, işinize kendinizi verebiliyorsanız, Pratyahara uygulayabiliyorsunuz demektir.

Tıpkı yukarıdaki örnekte olduğu gibi, meditasyona başlarken ve meditasyon sırasında etrafınızla ilişkinizi kesmelisiniz. Meditasyon, gerçeği kendi içinizde bulma yoludur. Meditasyon için oturduğunuzda, hala dışarıdaki kamyonun patırtısı, yukarıdaki komşunun bağırtısı, ya da yandaki odadan gelen televizyonun sesi sizi rahatsız ediyorsa, henüz dikkatinizi kendinize yöneltemiyorsunuz demektir.

Bazı okullarda, öğrencilerin dağlardaki mağaralara, ya da ıssız ormanlara gönderilmesinin sebebi Pratyahara uygulamasıdır. Bu okulların uygulamasına göre, öğrenci kendini günlük hayattan soyutlayarak işe başlar, eğer bir mağarada tek başına kalırsa, çevresinde öğrencinin dikkatini dağıtacak hiç bir şey olmayacaktır. Böylece kendi içine daha rahat dönebilecek ve meditasyona başlayabilecektir. Ayrıca, konuşmayarak (Mouna uygulaması) içsel sessizliğine ulaşacaktır.

İsterseniz, bir mağaraya giderek çevrenizde dikkatinizi dağıtacak tüm faktörleri ortadan kaldırın, isterseniz bir pazar yerinin ortasında durup gözlerinizi kapatarak, kendinizi/duyularınızı dışsal nesnelere kapatın. Her iki durumda da belli bir zaman sonra, dış dünya ile ilişkinizi keserek kendi içinize döndüğünüzü fark edeceksiniz.

Peki hangi yol mu daha iyi? Buna verilebilecek en doğru cevap, "en doğru yolun" olmadığıdır. Daha önce de belirttiğim gibi, aynı nihai hedefe varan pek çok yol vardır, hepsi kendi içlerinde mükemmeldir ve öğrenci bu yollardan kendisi için en uygun olanını kendi seçecektir.

Pratyahara uygulamasına bir örnek:

"Mağaraya gitmemeyi seçersek kendi içimize nasıl döneceğiz?" dediğinizi duyar gibiyim. Bu nedenle size bir örnek vermek istiyorum:
Gözlerinizi kapatın. Kendinize sakince, içinizden veya yüksek sesle; "Artık dış dünya ile ilişkimi kesiyorum ve kendi içime dönüyorum. Sakin ve huzurluyum." deyin, ve bu huzuru ve sakinliği hissedin. Bunun için, öncelikle bedeninizde farkında olmadan gerdiğiniz kasları gevşetin; karnınız içinize çekik mi oturuyorsunuz?, dişlerinizi hala sıkıyor musunuz, ya da alnınızı mı kırıştırıyorsunuz, mutlaka kontrol edin ve bu kasları gevşetin. Derin bir nefes alın ve nefesinizi düzenli ve rahat bir şekilde devam ettirin. Huzurun, sakinliğin, içe dönmenin, dışsal dünya ile ilişkiyi kesmenin nasıl bir şey olduğunu hissedin.

Yukarıdaki uygulamayı yaptığınızda (kendinizle ilgilendiğinizde), önce bir an için, çevrenizle ilişkinizin kesildiğini daha sonra çevrenize geri döndüğünüzü hissedeceksiniz. Belki de kendinizi yan odadaki radyoda çalan müziği söylerken yakalayacaksınız. Bu son derece doğaldır. Zihniniz dışarıdaki seslere ya da odanın soğuk/ sıcak olmasına kayarsa, kendinizi zorlayarak bu düşüncelerden kurtulmaya çalışmayın. Sadece, sakince derin bir nefes alın ve kendinize "şimdi tekrar kendi içime dönüyorum" diyerek kaldığınız yerden devam edin. Düzenli uygulama yaparsanız, kendi içinize döndüğünüz zaman aralığının gittikçe uzadığını fark edeceksiniz.

Unutmayın ki, nasıl bir günde mühendis olunmazsa, bir günde meditasyonda uzman olunamaz. Hayatın tüm diğer alanlarında olduğu gibi, Yoga uygulamalarında da belli bir yere gelebilmek düzenli çalışma gerektirir. Düzenli çalışın ve harika deneyimlere merhaba deyin.