Meditasyonun konusu:

"Binlerce yıl önce, bir akşam saatinde boş bir sahildeyim. Önümde alabildiğine uzanan okyanus, başımın üstünde parıldayan yıldızlar var. Hilal şeklindeki ay doğuyor. Ayın ve yıldızların ışığı okyanusa yansıyor. Ay, beni lineer zamandan uzaklaştırıp döngüsel zamana sokarak, yavaş yavaş dolunaya dönüşmeye başlıyor. Ilık bir gece, hiç rüzgar yok. Okyanus da çok sakin. Okyanus yavaş ve derin nefes alıyor; yumuşak dalgalar sahile vuruyor, okyanusa geri dönmeden önce köpükleniyor. Bir başka dalga geliyor, kuma vuruyor, köpükleniyor ve geri dönüyor. Denizdeki bu kıpırtı usulca bu şekilde devam ediyor. Nefesimle denizin ritmini yakalıyorum; her dalga oluşumunda nefes alıyorum, dalga sahile vurduğunda nefesimi tutuyorum, dalga denize çekildiğinde nefesimi veriyorum. Bir sonraki dalga oluşana dek bir kaç saniye bekliyorum. Her bir nefes alışta ve verişte düşsel bir "om" sesi bana eşlik ediyor.
Daha sonra, yavaş yavaş gökyüzü aydınlanmaya ve kızarmaya başlıyor. Yavaş ama kesin olarak güneş doğuyor ve bulutsuz gökyüzünde yükseliyor.

... ve ben, dalgaların ninnisiyle, deniz yaşamının bir parçası oluyorum.

Deniz burada, dev bir yaşayan beden olarak tüm yaşamı sembolize etmektedir.

Bu meditasyonu akşam yapıyorsanız, tüm olayları tersine çevirin; önce güneş batsın, etraf kararsın, dolunay çıksın, hilale dönüşsün ve kaybolsun